MUZYKA
-To ja.! Harry.!
-Nie pamiętam cię. Przykro mi.
-Przepraszam, musi pan opuścić salę. Musimy wykonać parę badań.
-Oczywiście. - Westchnąłem. - Trzymaj się Ellie.
-Elizabeth.
-Tak. Wiem.
Zrezygnowany opuściłem salę.
*Perspektywa Ellie*
Nie wiedziałam, że takie badania tak męczą. Patrzyłam przez szybę na tajemniczego Harrego.
- Przepraszam, Nie wie pani może kim jest tamten chłopak.? - Wskazałam na niego palcem i popatrzyłam na pielęgniarkę.
- Myślę, że powinna z nim pani teraz spędzać dużo czasu. Powinna go pani sobie przypomnieć.
- Dlaczego.?
- Ma pani amnezję, nie mogę powiedzieć pani kim jest dla pani, bo sama nie wiem czy jest to prawda. Poza tym taka wiadomość powinna być przekazywana stopniowo, takie rzeczy mogą panią zszokować. Wszystko w swoim czasie. Na razie niech pani się położy i odpoczywa. - Kobieta poprawiła mi pościel i poduszkę. - I jeszcze jedno. Jakby pani jakoś znalazła jakiś numer telefonu, coś sobie przypomniała, to proszę dać znać.
-Nic nie pamiętam. Nie jestem pewna jak się tu znalazłam. Z numerem telefonu będzie raczej trudno.
-Rozumiem. Jakby pani...
-Przepraszam mogłybyśmy przejść na "ty" .? Czuję się dziwnie.
-Oczywiście. Tamsy. - Dziewczyna podała mi rękę. Uścisnęłam ją na co Tamsy odpowiedziała szerokim uśmiechem.
-Elizabeth. Chyba.
Jeszcze raz się uśmiechnęła.
-Wracając do tematu. Zostawiłam ci tutaj notes i długopis. Gdybyś sobie coś przypomniała i chciała na wszelki wypadek zanotować, to chyba nie zapomniałaś jak się pisze, prawda.?
Zaśmiałam się.
-Nie.
-Nic cię nie boli.?
-Dziękuję, w porządku. Jestem tylko trochę zmęczona.
-Drzemka to dobry pomysł. Odpocznij trochę. Może przyśni ci się coś, co pozwoli ci odzyskać pamięć. Widzimy się później. Kolorowych koszmarów. - Pomachała mi i wyszła. Miła jest.
***
Głos. Znajomy głos. Bardzo znajomy głos. Śpiew. Też znajomy. Czyjeś dłonie. Gładzą moje włosy. /I will love you unconditionally/ Ciocia Katheryn.?
***
*Katy*
Spokojnie spała. Ale ona urosła. Ostatnio miała bodajże 16 lat, kiedy się widziałyśmy. Minęły całe trzy lata. Trzy lata. Tak strasznie za nią tęskniłam. Moja mała El. No, już nie taka mała. Przeczesywałam jej włosy palcami nucąc naszą piosenkę, którą kiedyś razem napisałyśmy. O ile dobrze pamiętam to było w ferie, które spędzałyśmy razem. Powoli otwierała oczy. Patrzyłam na nią z delikatnym uśmiechem na twarzy przypominając sobie wszystkie nasze wspólne przeżycia. Na przykład to kiedy John Zamknął nas kiedyś przez przypadek w stodole z koniem jego wujka. Elizabeth od tamtej pory panicznie boi się zwierząt. Siedziała na sianie najwyżej jak się dało. Jesteśmy już z Johnem dobre 15 lat. Zaręczyliśmy się miesiąc temu. Nie możemy mieć dzieci, ale nigdy, przenigdy nie trafiłaby nam się lepsza trójka niż Ellie i jej bracia. Można powiedzieć, że to my ich wychowaliśmy.
-Ciociu.?
-Obudziłaś się skarbie. Pamiętasz kim jestem.? - Nadal głaskałam ją po włosach.
-Tak. Ciocia Katy. Śniłaś mi się. Co robiłaś jak spałam.?
-Siedziałam z tobą.
-Ile czasu.?
-Cztery godziny. Harry ze mną siedział. Jest bardzo miły i bardzo się o ciebie martwi. On po mnie zadzwonił. Powiedz mi. Pamiętasz Harrego.? - Pokręciła przecząco głową. - A pamiętasz One Direction.? - Znowu zaprzeczyła. - Tak myślałam. To twój ulubiony zespół. Kochałaś ich, ale wstydziłaś się przyznać. Pamiętam to doskonale.
-Szkoda, że ja nie. Skąd ten Harry miał twój numer.?
-Miał twoją komórkę. Chcesz porozmawiać z Loganem.?
-Z kim.?
-To twój młodszy brat. Pamiętasz go.?
-Kojarzę. Pamiętam ciebie i nic poza tym. To straszne uczucie. Nie pamiętam mamy, taty. Nikogo.
-Nie rozmawiajmy o twoich rodzicach. - Zmarszczyła brwi. - Przywiozłam ci parę rzeczy. - Sięgnęłam po małą torbę podróżną i wyjęłam z niej laptopa, stary zeszyt do zapisków i parę czystych ubrań Ellie. Podałam jej notes, a resztę odłożyłam na szafkę nocną. - Przejrzyj to później. Ja już zmykam. Pa skarbie.
Pocałowałam El w czoło i opuściłam salę mijając się z Harrym w drzwiach.
*Lizzie*
-Hej. Jak się trzymasz.
-Znamy się.?
-Przerabialiśmy to. Jestem Harry.
-Tak. Wiem.
-Jak się trzymasz.? - Powtórzył.
-Czemu to dla ciebie takie ważne.?
-Jesteśmy przecież raze... Ekhem. Przyjaciółmi jesteśmy.
- Nie sądzę. - Nerwowo poprawiłam się na łóżku, a on spojrzał na mnie jakbym miała rację. Ale tu nie chodziło o to, że mnie nie lubił. Zależało mu na mnie. To było widać. Ale ja go nie znałam. Jego wzrok był pusty. Oczy smutne. Jeszcze raz przekręciłąm się nerwowo. Zrzuciłam niechcący notes z łóżka, który z hukiem wylądował na podłodze pod nogami Harrego. Niestety otwarty. Podniósł go. Przejechał ręką po jednej stronie. Przeczytał ją, a na jego twarzy pojawił się cień uśmiechu. Najpierw wesołego. Potem smutnego. Zamknął notes i odłożył go na szafkę.
-Odpoczywaj. - Wstał i wyszedł.
Sięgnęłam po mój zeszyt i otworzyłam go na pierwszej stronie. Moje wycięte zdjęcie z wyciętym zdjęciem Loczka. Coś w stylu marnego photoshopa z papieru. I'm future mrs.Styles. Harry marry me. Styles to pewnie jego nazwisko. Co on tutaj robi.? Czemu chcę za niego wyjść.? Sięgnęłam po laptopa i wyszukałam jego nazwisko w google. Kliknęłam w pierwszy link. HARRY STYLES I TAJEMNICZA ELIZABETH. WSZYSTKO O NAJGORĘTSZEJ PARZE MIESIĄCA.!
Co?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ten moment ♥ Widziałyście You & I.? JEST MEEEEEEEEGA ♥ Jakby ktoś nie widział : <KLIK>
Prowizoryczna gwiazda Horana ♥ Harry zmienia się w Zayna ♥ Jejuuu ♥
piątek, 18 kwietnia 2014
poniedziałek, 7 kwietnia 2014
8. Who you are.?
*Harry*
Opanuj się Styles! Odwróciłem się i spojrzałem na Ellie. Patrzyła na mnie lekko przestraszona, ale po chwili lekko się uśmiechnęła i spuściła wzrok. Wyglądała niezwykle pociągająco. Zachodzące słońce rzucało na nią pomarańczowe promienie. Miała mokre włosy, pojedyncze krople spływały wzdłuż jej ciała okrytego jedynie skąpym czarnym strojem kąpielowym. Naprawdę, opanuj się Styles. Obejrzałem się jeszcze raz w celu odszukania Zayna i reszty. Nikogo nie było. Usłyszałem plusk wody i krzyk. Cholera co się dzieje.? Gdzie jest Ellie.?
-Elizabeth!
Odpowiedziała mi cisza. Pobiegłem w stronę drabinki, gdzie wcześniej stała Liz. Spod wody wyłonił się młody chłopak.
-Gdzie jest Elizabeth.? Stała tu dziewczyna. Musiałeś ją widzieć. Gdzie ona jest.? Powiedz mi!
Chłopak patrzył na mnie przerażony.
-Ja n-nie wiem. J-Ja skoczyłem, a ona tu stała i-i ja wpadłem na nią i ona zniknęła.
Nie słuchałem go już. Zanurkowałem. Nie musiałem długo szukać. Była niedaleko drabinki. Była nieprzytomna. Wziąłem ją na ręce. Nie wiedziałem co się dzieje. Ellie obudź się. Miała zamknięte oczy i rozchylone wargi. Jezu, co się dzieje.? Rozglądałem się, szukałem ludzi, nikogo oprócz mnie i Liz już tutaj nie było. Nawet tamten chłopak uciekł. Nie mogłem czekać aż ktoś nas znajdzie. Pobiegłem do naszego domu z Ellie na rękach.
-Zayn! Musisz zawiedź nas do szpitala! Zayn!
Jezu, nikogo nie ma.? Ok. Wszedłem do garażu. Położyłem El na tylnich siedzeniach i lekko pogłaskałem po głowie. Założyłem koszulkę, która leżała na przednim siedzeniu i wyjechałem z podwórka. Nigdy nie jechałem tak szybko.
***
-Co się dzieje.?
-Dziękuję, że łaskawie odebrałeś Zayn.
-Powiesz mi co jest tak ważne, że musiałeś do mnie dzwonić 43 razy.?
-Ellie jest w szpitalu.
-Co.?
-Straciła przytomność,prawdopodobnie uderzyła się w głowę. - Przeczesałem nerwowo włosy palcami.
-Coś ty zrobił Styles.
-To nie moja wina, jakiś szczeniak na nią wpadł. Uderzyła się o drabinkę. Przyjeżdżacie czy mam tu zostać sam.? - Chodziłem w od końca do końca korytarza. Ile można czekać.?
-Zaraz będziemy.
***
-Ile można czekać, aż jakiś lekarz przyjdzie tu i powie, że z Ellie wszystko w porządku.?
-Spokojnie Harry, jeśli Cassie się czegoś dowie, to cię zawoła.
-Nie, Niall nie wytrzymam.
Podszedłem do recepcji.
-Przepraszam bardzo. Wie pani coś na temat Elizabeth Watson.?
-A kim pan dla niej jest.?
-Ja.? Ja jestem... chłopakiem. Chłopakiem Ellie.
-Chwileczkę. - Wyszukała coś w swoim laptopie. Zadzwoniła do ordynatora. - Niestety na razie nic mi nie wiadomo.
-Dziękuję. - No ile, ile można.?
-HARRY! HARRY!
-Co się stało Laura.?
-Lizzie tam jest! Obudziła się już!
-Co.? - Pobiegłem za dziewczynką. Wszedłem do sali i usiadłem obok Watson.
-Jak się czujesz.?
-Dobrze. Ale mam pytanie. Kim ty jesteś.?
Opanuj się Styles! Odwróciłem się i spojrzałem na Ellie. Patrzyła na mnie lekko przestraszona, ale po chwili lekko się uśmiechnęła i spuściła wzrok. Wyglądała niezwykle pociągająco. Zachodzące słońce rzucało na nią pomarańczowe promienie. Miała mokre włosy, pojedyncze krople spływały wzdłuż jej ciała okrytego jedynie skąpym czarnym strojem kąpielowym. Naprawdę, opanuj się Styles. Obejrzałem się jeszcze raz w celu odszukania Zayna i reszty. Nikogo nie było. Usłyszałem plusk wody i krzyk. Cholera co się dzieje.? Gdzie jest Ellie.?
-Elizabeth!
Odpowiedziała mi cisza. Pobiegłem w stronę drabinki, gdzie wcześniej stała Liz. Spod wody wyłonił się młody chłopak.
-Gdzie jest Elizabeth.? Stała tu dziewczyna. Musiałeś ją widzieć. Gdzie ona jest.? Powiedz mi!
Chłopak patrzył na mnie przerażony.
-Ja n-nie wiem. J-Ja skoczyłem, a ona tu stała i-i ja wpadłem na nią i ona zniknęła.
Nie słuchałem go już. Zanurkowałem. Nie musiałem długo szukać. Była niedaleko drabinki. Była nieprzytomna. Wziąłem ją na ręce. Nie wiedziałem co się dzieje. Ellie obudź się. Miała zamknięte oczy i rozchylone wargi. Jezu, co się dzieje.? Rozglądałem się, szukałem ludzi, nikogo oprócz mnie i Liz już tutaj nie było. Nawet tamten chłopak uciekł. Nie mogłem czekać aż ktoś nas znajdzie. Pobiegłem do naszego domu z Ellie na rękach.
-Zayn! Musisz zawiedź nas do szpitala! Zayn!
Jezu, nikogo nie ma.? Ok. Wszedłem do garażu. Położyłem El na tylnich siedzeniach i lekko pogłaskałem po głowie. Założyłem koszulkę, która leżała na przednim siedzeniu i wyjechałem z podwórka. Nigdy nie jechałem tak szybko.
***
-Co się dzieje.?
-Dziękuję, że łaskawie odebrałeś Zayn.
-Powiesz mi co jest tak ważne, że musiałeś do mnie dzwonić 43 razy.?
-Ellie jest w szpitalu.
-Co.?
-Straciła przytomność,prawdopodobnie uderzyła się w głowę. - Przeczesałem nerwowo włosy palcami.
-Coś ty zrobił Styles.
-To nie moja wina, jakiś szczeniak na nią wpadł. Uderzyła się o drabinkę. Przyjeżdżacie czy mam tu zostać sam.? - Chodziłem w od końca do końca korytarza. Ile można czekać.?
-Zaraz będziemy.
***
-Ile można czekać, aż jakiś lekarz przyjdzie tu i powie, że z Ellie wszystko w porządku.?
-Spokojnie Harry, jeśli Cassie się czegoś dowie, to cię zawoła.
-Nie, Niall nie wytrzymam.
Podszedłem do recepcji.
-Przepraszam bardzo. Wie pani coś na temat Elizabeth Watson.?
-A kim pan dla niej jest.?
-Ja.? Ja jestem... chłopakiem. Chłopakiem Ellie.
-Chwileczkę. - Wyszukała coś w swoim laptopie. Zadzwoniła do ordynatora. - Niestety na razie nic mi nie wiadomo.
-Dziękuję. - No ile, ile można.?
-HARRY! HARRY!
-Co się stało Laura.?
-Lizzie tam jest! Obudziła się już!
-Co.? - Pobiegłem za dziewczynką. Wszedłem do sali i usiadłem obok Watson.
-Jak się czujesz.?
-Dobrze. Ale mam pytanie. Kim ty jesteś.?
niedziela, 2 marca 2014
7. LA we're coming! cz.2
Nareszcie byliśmy na miejscu. Witaj LA! Ta pogoda bardzo różniła się od tej w Londynie. Nasz dom, był śliczny. Nowocześnie urządzony. Wybraliśmy swoje pokoje. Ja sama, Shelly też, Zayn z Cassie a Harry, Niall, Louis i Liam razem. Kiedy każdy już się rozpakował wzięliśmy swoje rzeczy i
poszliśmy na plażę. Wszyscy poszli do wody, tylko ja zostałam na brzegu. Chciałam się opalić. Położyłam się wygodnie na kocu i wzięłam do ręki książkę. Poczułam na plecach kropelki wody. Czyżby padało? Odwróciłam się i zobaczyłam Harrego.
-Co się dzieje?
Uniosłam się na łokciach.
-Paparazzi tu są. - Skinął głową w kierunku ludzi z aparatami.
-Ouu... To nie fajnie.
-Chodź do wody. Musimy wyglądać jak para pamiętasz?
-Pamiętam. Ale wolę zostać tu gdzie jest sucho.
-Mam cię zanieść czy idziesz sama? - spojrzałam na jego twarz. W jego oczach pojawiły się dziwne iskierki, a na twarzy widniał złośliwy uśmiech. Jezu.
*Harry*
-Idę. - powiedziała ledwo słyszalnym głosem, a ja splotłem swoje palce w jej i zaprowadziłem do miejsca, skąd można skakać do wody.
-No wreszcie, ile można na was czekać? - krzyknął Liam.
-Co wy tam robiliście? - Zayn jak zwykle podejrzliwy... Ellie oblała się krwistym rumieńcem, co chłopak zauważył i szczerze się zaśmiał. Nie dane było skomentować mu jej zachowania, ponieważ skoczyłem na bombę tuż obok niego , a mała fala przykryła jego twarz. Jego mina - bezcenna.
-Co robisz, idioto! Popsułeś mi włosy! - zrobił urażoną minę, Cassie szybko zjawiła się obok i ucałowała go na pocieszenie, na co mulat wypogodniał.
-Ellie, dawaj do wody! - przecząco pokiwała głową - Mam ci pomóc?
-Hahahaha, nie dziękuję.
-Chyba jednak będę musiał... - wspiąłem się po drabince, szybko wziąłem ją w ramiona, nie zważając na jej protest i skoczyłem.... Długo siedzieliśmy pod wodą 'walcząc ze sobą', była wściekła, malowało to się na jej twarzy. Musnąłem ustami jej policzek i wypłynąłem na powierzchnię, chwilę później brunetka uczyniła podobnie.
-Zabiję cię! - zagroziła, po czym energicznie zaczęła pryskać na mnie wodą. Zacząłem się śmiać, a następnie chwyciłem ją za nadgarstki i przyciągnąłem do siebie.
-Jesteś pewna , że chcesz to zrobić? - wyciągnęła ręce z mojego uścisku i poczerwieniała.
-Nienawidzę cie! - powiedziała z udawaną obrazą, popatrzyłem w jej oczy i lekko prychnąłem pod nosem, po czym zanurkowałem i łapiąc za jej nogi, wciągnąłem ją pod wodę. Szarpała się dość długo, lecz wygrała i chwilę później wypłynęła na powierzchnię.
*Lizzie*
Byłam wściekła, poprawka, byłam cholernie wściekła! Czułam , jak cała się od środka gotuję, a moje serce zaczęło szybciej bić. Wypłynęłam, a ku moim oczom ukazał się dziwny widok - nikogo już nie było. Poczułam ciepły oddech na mojej szyi, zmieszana odwróciłam się , by móc zmierzyć się z głębią zielonych tęczówek.
-Gdzie są wszyscy?
-Pewnie znudziło im się pływanie. Ale to może nawet i lepiej... - uśmiechnął się tajemniczo, po czym przyparł do mnie ciałem tak , że zetknęłam się plecami z chłodem drabinki. Umiejscowił ręce na barierkach po obu stronach mojej twarzy. Czułam, jak jego klatka podnosi się i opada w miarowym tempie. Pojedyncze krople z jego mokrych loków spływały po jego ciele. Nie wiedząc co ma robić, oparłam dłoń o jego umięśniony tors, głęboko spojrzał w moje oczy, a jego wargi zaczęły przybliżać się do moich. - I co teraz? - wymruczał wprost do moich ust, mój oddech znacznie przyśpieszył , kiedy był już bardzo blisko...
-Harry... - próbowałam go odepchnąć. Zaśmiał
się i zwiększył odległość między nami.
-Tak myślałem. - Uśmiechnął się szeroko i odszedł. Co to do cholery jasnej było?!
Heeeeeeeeeeej ! Nowy rozdział! Jutro idę do szkoły skończyły się ferie łeeeeeee :c Przepraszam za zwłokę. Nie miałam czasu. W pierwszym tygodniu miałam czas tylko dla przyjaciółki, mieszkamy od siebie daleko i widzimy się bardzo rzadko, drugi tydzień nie było mnie w domu. Jak wam się podoba rozdział? Postaram się dodawać częściej. Love ya. #Gabbie
poszliśmy na plażę. Wszyscy poszli do wody, tylko ja zostałam na brzegu. Chciałam się opalić. Położyłam się wygodnie na kocu i wzięłam do ręki książkę. Poczułam na plecach kropelki wody. Czyżby padało? Odwróciłam się i zobaczyłam Harrego.
-Co się dzieje?
Uniosłam się na łokciach.
-Paparazzi tu są. - Skinął głową w kierunku ludzi z aparatami.
-Ouu... To nie fajnie.
-Chodź do wody. Musimy wyglądać jak para pamiętasz?
-Pamiętam. Ale wolę zostać tu gdzie jest sucho.
-Mam cię zanieść czy idziesz sama? - spojrzałam na jego twarz. W jego oczach pojawiły się dziwne iskierki, a na twarzy widniał złośliwy uśmiech. Jezu.
*Harry*
-Idę. - powiedziała ledwo słyszalnym głosem, a ja splotłem swoje palce w jej i zaprowadziłem do miejsca, skąd można skakać do wody.
-No wreszcie, ile można na was czekać? - krzyknął Liam.
-Co wy tam robiliście? - Zayn jak zwykle podejrzliwy... Ellie oblała się krwistym rumieńcem, co chłopak zauważył i szczerze się zaśmiał. Nie dane było skomentować mu jej zachowania, ponieważ skoczyłem na bombę tuż obok niego , a mała fala przykryła jego twarz. Jego mina - bezcenna.
-Co robisz, idioto! Popsułeś mi włosy! - zrobił urażoną minę, Cassie szybko zjawiła się obok i ucałowała go na pocieszenie, na co mulat wypogodniał.
-Ellie, dawaj do wody! - przecząco pokiwała głową - Mam ci pomóc?
-Hahahaha, nie dziękuję.
-Chyba jednak będę musiał... - wspiąłem się po drabince, szybko wziąłem ją w ramiona, nie zważając na jej protest i skoczyłem.... Długo siedzieliśmy pod wodą 'walcząc ze sobą', była wściekła, malowało to się na jej twarzy. Musnąłem ustami jej policzek i wypłynąłem na powierzchnię, chwilę później brunetka uczyniła podobnie.
-Zabiję cię! - zagroziła, po czym energicznie zaczęła pryskać na mnie wodą. Zacząłem się śmiać, a następnie chwyciłem ją za nadgarstki i przyciągnąłem do siebie.
-Jesteś pewna , że chcesz to zrobić? - wyciągnęła ręce z mojego uścisku i poczerwieniała.
-Nienawidzę cie! - powiedziała z udawaną obrazą, popatrzyłem w jej oczy i lekko prychnąłem pod nosem, po czym zanurkowałem i łapiąc za jej nogi, wciągnąłem ją pod wodę. Szarpała się dość długo, lecz wygrała i chwilę później wypłynęła na powierzchnię.
*Lizzie*
Byłam wściekła, poprawka, byłam cholernie wściekła! Czułam , jak cała się od środka gotuję, a moje serce zaczęło szybciej bić. Wypłynęłam, a ku moim oczom ukazał się dziwny widok - nikogo już nie było. Poczułam ciepły oddech na mojej szyi, zmieszana odwróciłam się , by móc zmierzyć się z głębią zielonych tęczówek.
-Gdzie są wszyscy?
-Pewnie znudziło im się pływanie. Ale to może nawet i lepiej... - uśmiechnął się tajemniczo, po czym przyparł do mnie ciałem tak , że zetknęłam się plecami z chłodem drabinki. Umiejscowił ręce na barierkach po obu stronach mojej twarzy. Czułam, jak jego klatka podnosi się i opada w miarowym tempie. Pojedyncze krople z jego mokrych loków spływały po jego ciele. Nie wiedząc co ma robić, oparłam dłoń o jego umięśniony tors, głęboko spojrzał w moje oczy, a jego wargi zaczęły przybliżać się do moich. - I co teraz? - wymruczał wprost do moich ust, mój oddech znacznie przyśpieszył , kiedy był już bardzo blisko...
-Harry... - próbowałam go odepchnąć. Zaśmiał
się i zwiększył odległość między nami.
-Tak myślałem. - Uśmiechnął się szeroko i odszedł. Co to do cholery jasnej było?!
Heeeeeeeeeeej ! Nowy rozdział! Jutro idę do szkoły skończyły się ferie łeeeeeee :c Przepraszam za zwłokę. Nie miałam czasu. W pierwszym tygodniu miałam czas tylko dla przyjaciółki, mieszkamy od siebie daleko i widzimy się bardzo rzadko, drugi tydzień nie było mnie w domu. Jak wam się podoba rozdział? Postaram się dodawać częściej. Love ya. #Gabbie
 |
| Łazienka |
 |
| Pokój Shelly |
 |
| Kuchnia |
 |
| Cały dom |
 |
| Pokój Zayna i Cassie |
 |
| Pokój Lizzie |
 |
| Salon |
 |
| Pokój Harrego Nialla Louisa i Liama |
niedziela, 9 lutego 2014
NAGŁÓWKI :3
Na początek krótka ale ważna informacja! Zwróćcie uwagę na zakładki! Pojawiły się dwie nowe z moimi innymi blogami!
Otóż wczoraj weszłam w posiadanie programu, który bardzo mi się przydał. Już mówię jak.Napewno zauważyliście nowy nagłówek. Zrobiłam go sama właśnie w tym programie :> Stwarzanie nagłówków bardzo mnie wciągnęło i wczoraj zrobiłam takie nagłówki 3. Na ten i moje dwa pozostałe blogi. Chętnie zrobię nagłówek każdej osobie, która się do mnie zgłosi tutaj. Tak, to mój prywatny ask :> A oto kilka z nagłówków, które już zrobiłam :
 |
| http://story-with-1d.blogspot.com |
 |
| https://lovestorywithniall.blogspot.com |
 |
| https://lovestorywithniall.blogspot.com |
 |
| Ten nagłówek jak już pewnie zauważyliście jest zrobiony na potrzeby tego bloga :> |
 |
| http://story-with-1d.blogspot.com |
piątek, 7 lutego 2014
6. LA We're coming!
Bardzo was muszę przeprosić bo nie dodałam rozdziału wtedy kiedy to obiecałam :c Zapraszam do czytania c:
Wyszłam z budynku razem z Harrym. Kiedy tylko paparazzi zjawili się w okolicy budynku Loczek złapał mnie za rękę i splótł nasze palce. No tak. Plan "Hizzie"* czas wprowadzić w życie. Widziałam, że źle się z tym czuł. Myślał, że się do tego wszystkiego zmuszam. Lekko uścisnęłam jego dłoń. Spojrzał na nasze splecione ręce a potem na mnie. Uśmiechnęłam się delikatnie. Faktycznie dziwnie było iść za rękę z człowiekiem, którego znałam zaledwie tydzień. Chociaż... Wydawało mi się, że minęło sporo czasu. Czasami zapominałam o tym że praktycznie go nie znam jednak wiedziałam, że jest mi bliski. Łatwo przywiązuję się do ludzi.
-Eem... Harry?
-Hm?
-Pomożesz mi spakować rzeczy na wyjazd?
-Możesz na mnie liczyć.
-Dzięki.
-Nie ma za co.
Uśmiechnęliśmy się do siebie delikatnie.
-Nie musisz tego robić Harry. Jeśli nie chcesz to się wycofaj. Widzę, że źle się z tym czujesz.
-Z czym? - Zmarszczył brwi.
-Jeśli jest ci źle z tym... - potrząsnęłam naszymi dłońmi. - ... to możesz mnie puścić.
-A tobie jest z tym źle?
-Wiesz... Nie. Czuję się całkiem komfortowo.
-Myślałem, że się zmuszasz czy coś.
-Nigdy nie robię niczego wbrew własnej woli.
***
Mój telefon wibrował cały czas. Rozładował się, a ja szukałam ładowarki. Bzzzzzz Bzzzzzzzz Bzzzzzzzzzz chwila nie za długo? Spojrzałam na wyświetlacz. Połączenie przychodzące od Marka. Przejechałam palcem po ekranie i przyłożyłam urządzenie do ucha.
-Cześć Mark, o co chodzi?
-Elizabeth. Pamiętasz jeszcze treść kontraktu?
-Tak. Jeszcze niczego nie podpisywałam.
-I nie podpiszesz.
-Słucham? - Usiadłam na łóżku i zmarszczyłam brwi. O czy m on do cholery mówi?
-W kontrakcie było wyraźnie napisane: Jeden trening, który nie zostanie usprawiedliwiony chorobą jest brany jako olanie go co każe trenerom wydalić z grupy członka, który takowego czynu się dopuścił.
-To bez sensu. Matt na to nie pozwoli.
-Nie musiał.To ja tu rządzę. A ty ile treningów opuściłaś?
-Ja jestem...
-Ile treningów opuściłaś? - Powtórzył głośniejszym tonem.
-trzy.
-Czyli sprawa jest jasna. Do usłyszenia Elizabeth.
Usłyszałam w słuchawce telefony trzy sygnały oznaczające zakończenie połączenia. Telefon wypadł mi z rąk i upadł na kołdrę. Łzy spływały powoli po mojej twarzy. Czułam się źle. Moje marzenia potrafiła przekreślić jedna osoba. W drzwiach mojej sypialni pojawił się Harry. Jego promienny uśmiech zniknął z jego twarzy kiedy tylko mnie zobaczył. Usiadł obok mnie.
-Co się stało?
Płakałam cicho. Loczek przytulił mnie do siebie.
-Mark mnie wyrzucił z mojej grupy tanecznej. - kolejna łza. - Harry ja tydzień temu pierwszy raz zatańczyłam na scenie. - pociągnęłam nosem.
-Ellie jesteś młoda, jeszcze nie raz wystąpisz. Masz talent, zobaczysz kiedyś ktoś go doceni. Ja już go doceniam.
-Tak myślisz?
-No jasne.
-Wiesz... Wolałam jak mówiłeś do mnie Liz.
Całą sypialnię wypełnił jego głośny śmiech. Mocniej mnie przytulił.
-Ale teraz podoba mi się Ellie.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
No to przychodzę do was z nowym rozdziałem. Krótki i mi się nie podoba, ale w następnym będzie się więcej działo.Będzie lepszy. Mam taką nadzieję. Kocham was. #Horanowa xx.
Wyszłam z budynku razem z Harrym. Kiedy tylko paparazzi zjawili się w okolicy budynku Loczek złapał mnie za rękę i splótł nasze palce. No tak. Plan "Hizzie"* czas wprowadzić w życie. Widziałam, że źle się z tym czuł. Myślał, że się do tego wszystkiego zmuszam. Lekko uścisnęłam jego dłoń. Spojrzał na nasze splecione ręce a potem na mnie. Uśmiechnęłam się delikatnie. Faktycznie dziwnie było iść za rękę z człowiekiem, którego znałam zaledwie tydzień. Chociaż... Wydawało mi się, że minęło sporo czasu. Czasami zapominałam o tym że praktycznie go nie znam jednak wiedziałam, że jest mi bliski. Łatwo przywiązuję się do ludzi.
-Eem... Harry?
-Hm?
-Pomożesz mi spakować rzeczy na wyjazd?
-Możesz na mnie liczyć.
-Dzięki.
-Nie ma za co.
Uśmiechnęliśmy się do siebie delikatnie.
-Nie musisz tego robić Harry. Jeśli nie chcesz to się wycofaj. Widzę, że źle się z tym czujesz.
-Z czym? - Zmarszczył brwi.
-Jeśli jest ci źle z tym... - potrząsnęłam naszymi dłońmi. - ... to możesz mnie puścić.
-A tobie jest z tym źle?
 |
| Lizzie i Harry |
-Myślałem, że się zmuszasz czy coś.
-Nigdy nie robię niczego wbrew własnej woli.
***
Mój telefon wibrował cały czas. Rozładował się, a ja szukałam ładowarki. Bzzzzzz Bzzzzzzzz Bzzzzzzzzzz chwila nie za długo? Spojrzałam na wyświetlacz. Połączenie przychodzące od Marka. Przejechałam palcem po ekranie i przyłożyłam urządzenie do ucha.
-Cześć Mark, o co chodzi?
-Elizabeth. Pamiętasz jeszcze treść kontraktu?
-Tak. Jeszcze niczego nie podpisywałam.
-I nie podpiszesz.
-Słucham? - Usiadłam na łóżku i zmarszczyłam brwi. O czy m on do cholery mówi?
-W kontrakcie było wyraźnie napisane: Jeden trening, który nie zostanie usprawiedliwiony chorobą jest brany jako olanie go co każe trenerom wydalić z grupy członka, który takowego czynu się dopuścił.
-To bez sensu. Matt na to nie pozwoli.
-Nie musiał.To ja tu rządzę. A ty ile treningów opuściłaś?
-Ja jestem...
-Ile treningów opuściłaś? - Powtórzył głośniejszym tonem.
-trzy.
-Czyli sprawa jest jasna. Do usłyszenia Elizabeth.
Usłyszałam w słuchawce telefony trzy sygnały oznaczające zakończenie połączenia. Telefon wypadł mi z rąk i upadł na kołdrę. Łzy spływały powoli po mojej twarzy. Czułam się źle. Moje marzenia potrafiła przekreślić jedna osoba. W drzwiach mojej sypialni pojawił się Harry. Jego promienny uśmiech zniknął z jego twarzy kiedy tylko mnie zobaczył. Usiadł obok mnie.
-Co się stało?
Płakałam cicho. Loczek przytulił mnie do siebie.
-Mark mnie wyrzucił z mojej grupy tanecznej. - kolejna łza. - Harry ja tydzień temu pierwszy raz zatańczyłam na scenie. - pociągnęłam nosem.
-Ellie jesteś młoda, jeszcze nie raz wystąpisz. Masz talent, zobaczysz kiedyś ktoś go doceni. Ja już go doceniam.
-Tak myślisz?
-No jasne.
-Wiesz... Wolałam jak mówiłeś do mnie Liz.
Całą sypialnię wypełnił jego głośny śmiech. Mocniej mnie przytulił.
-Ale teraz podoba mi się Ellie.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
No to przychodzę do was z nowym rozdziałem. Krótki i mi się nie podoba, ale w następnym będzie się więcej działo.Będzie lepszy. Mam taką nadzieję. Kocham was. #Horanowa xx.
czwartek, 6 lutego 2014
Tadaaaaaam ! :3
Zmieniłam wygląd bloga :3 Zauważyliście? :D Mama dla was świetną wiadomość!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Nie wiem po co te kropki, ale chyba dla tej jakże ważnej chwili niepewności. xD Dobra w każdym razie jutro będzie rozdział. Na 100% Zadowoleni? :3 Zaktualizowałam bohaterów :3 Kocham was.
Horanowa xx.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Nie wiem po co te kropki, ale chyba dla tej jakże ważnej chwili niepewności. xD Dobra w każdym razie jutro będzie rozdział. Na 100% Zadowoleni? :3 Zaktualizowałam bohaterów :3 Kocham was.
Horanowa xx.
niedziela, 19 stycznia 2014
kolejny rozdział
nastepny rozdzial pojawi sie w sobote. mam bardzo napiety grafik przepraszam. musze go jeszcze napisac. przepraszam za ortografie mam na tyle malo czasu ze pisze z telefonu a cos mi sie zjebalo w klawiaturze...
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)